Pedro Sánchezek hauteskundeak aurreratuko dituela iragarri du, eta azaroaren 29an egingo dira. Deialdia etxebizitzaren inguruko mobilizazio indartsuen erdian dator. Mobilizazio horiek ezkerreko jendearen eta langile klasearen berraktibazio handia eragin dute, gero eta larriagoa den egiturazko arazo baten aurrean.
Mobilizazioek eztabaida publikoa aldatzea lortu dute, nazioartean zein Estatuan eskuin muturra eta gero eta erradikalizatuago dagoen eskuina indartzen ari diren testuinguruan. Gobernuak uste du egoera hau aldekoagoa dela hauteskundeetan berriro nagusitzeko, eta hauteskundeak bere proiektu progresistaren eta erreakzioaren gorakadaren arteko lehia gisa aurkeztu nahi ditu.
Baina une honetako egoeratik harago begiratu behar dugu. Mobilizazioak eta kanpaldiak ez dira ezerezetik sortu. Etxebizitzaren arazoa urte luzez pilatu da, eta azken zortzi urteetan, lehenik PSOEren eta Podemosen arteko gobernuek eta gero PSOEren eta Sumarren artekoek, ez dute arazoari benetan aurre egiteko eta konpontzeko gaitasunik erakutsi.
Orain progresismoa langile klasearen arazoei irtenbidea emateko aukera bakar gisa aurkezten saiatzen ari da. Horren aurrean, mobilizazioa indartu behar dugu, modu bateratuan baina independentzia politikoari eutsiz, eta gure programa propioa mahai gainean jarriz, greba orokorraren aukera ardatz hartuta.
Funts putre handien eta bankuen jabetzaren auziari heldu behar diogu. Kontrol sozialaren pean planifikatutako etxebizitza-parke publiko baten alde egin behar dugu; alokairuak berehala % 50 jaistea exijitu, eta alokairuaren kostua soldataren % 20ra mugatu, errentisten boterea benetan murrizteko.
Era berean, ezinbestekoa da beste borroka eta mobilizazioei indartsu eustea: hezkuntzan, Palestinaren alde edo enpresetan soldaten eta lan baldintzen alde egiten ari diren borrokei. Argi diogu: eskubide eta lorpen sozial guztiak mobilizazioaren eta langile klasearen indarraren bidez lortu dira. Ez dugu gure indarra gobernu kapitalisten esku utzi behar, ezta haiengan konfiantza jarri ere.
Horregatik, etxebizitzaren aldeko greba orokorra eraikitzeko aukera mahai gainean mantendu behar dugu, eta norabide horretan lan egin. Greba bateratua izan beharko da, eta kontraesanak izango ditu ezinbestean. Sektore batzuek progresismoaren porrot egindako politikak zuritzeko erabili nahiko dute, baina aldi berean aukera handia izan daiteke sektore antikapitalistok gure programa eta borroka-moduak zabaldu eta indartzeko.
Badakigu langile askok, eskuin muturraren gorakadarekin kezkatuta, progresismoari emango diotela botoa gaitz txikiena dela iritzita. Gure zeregina, ordea, herri-botereko egiturak eraikitzea da, irabazten duenak irabazten duela ere, borroka-zikloari eutsi, zabaldu eta bestelako horizonte batzuk ireki ahal izateko.
Gai nagusietan, eskuina eraso handiak prestatzen ari da. Progresismoak, berriz, agortuta dagoen politika baten jarraipena baino ez du eskaintzen: kapitalari aurre egiten ez dion politika bat, eta gehiengo sozialarentzat gero eta arriskutsuagoa den sistema gainditzeko gai ez dena.
Horregatik, inoiz baino beharrezkoagoa da irekitako borrokari eustea eta hura zabaltzea, independentzia politikoa galdu gabe. Eta posible den tokietan, eskuin muturrari aurre egiteko gai diren hausturazko espazio politikoak bultzatzea, kudeaketa kapitalistarekin konpromisorik hartu gabe. Esperientzia horiek eraikitzen eta zabaltzen jarraitzea, posible denaren muga eraldaketa ekosozialista baterantz zabaltzea eta klase-borroka erdigunean jartzea funtsezkoa da mundu osoan hedatzen ari den olatu erreakzionarioari aurre egiteko.
Euskal Herrian ere bat egiten dugu
Antikapitalistak Euskal Herriatik uste dugu hauteskunde-deialdiak ez duela etxebizitza eskubidearen inguruan irekitako mobilizazio-zikloa eten behar. Alderantziz: unea da kalean presioa areagotzeko eta borroka hau gizarte osora zabaltzeko.
Hauteskundeen aurretik greba orokor baterantz egiteko proposamenak aukera garrantzitsua irekitzen du. Euskal Herrian lan egin behar dugu mobilizazio horrek hemen ere bere forma propioa izan dezan: zabala, bateratua eta gure errealitate sindikal eta sozialetik eraikia.
Euskal Herriko tradizio eta kultura sindikalen aniztasunak ez luke oztopo izan behar, erantzun komun bat eraikitzeko abiapuntu baizik. Horrelako borroka batek indarrak batu, elkarguneak sortu eta ahalik eta batasun handiena bilatu behar du. Etxebizitzaren auziak zuzenean jotzen ditu langile klasearen bizi-baldintzak, eta horren pareko erantzuna behar du.
Horregatik, Euskal Herriko klase-sindikalismoaren, etxebizitza mugimenduaren eta gizarte mugimenduen arteko elkarguneak bultzatzearen alde egiten dugu, helburu argi batekin: hemen ere ahalik eta Greba Orokor bateratu eta indartsuena eraikitzea.
Etxebizitza duin baten alde.Borroka da bide bakarra!
